Welkom


Welkom op mijn blog..

You can translate my blog in your own language!

Op mijn blog is te lezen over ouderverstoting.
De impact hiervan..
Mijn ouders zaten in een vechtscheiding en mijn moeder wilde mijn vader nog eens extra treiteren en zorgde ervoor dat onze vader ons niet meer te zien kreeg..
Mijn moeder maakte mij en mijn zus en broertje bang voor hem, zodat we hem niet meer wilde zien..
Ik wil met mijn blog ouders in laten zien wat het doet als ouders gaan scheiden, en dat 1 van de ouders het nog eens erger maakt, om de andere ouder te verstoten.. en hoop dat ouders hierdoor aders gaan denken.. het gaat tenslotte om je eigen biologische kinderen, die wil je toch dat ze gelukkig worden en een goed leven uiteindelijk krijgen..

Januari 2014 heb ik mijn vader terug, ik was toen 29 jaar... en sindsdien ben ik dus achter de waarheid gekomen, vandaar dat ik er nu over schrijf..
Hierdoor heb ik veel last van vele depressies.

Helaas is ouderverstoting nog niet echt bekend in vele landen, en kunnen vele ouders die dit veroorzaken ermee wegkomen..

Ik werd afgelopen week (eind november 2016) benaderd door een live tv programma, en mijn verhaal verteld, waarschijnlijk is het zo heftig,(is het ook) dat ze het niet op tv willen hebben, wat echt de schade is van een vechtscheiding bij een kind. Helaas ben ik dus niet uitgekozen om mijn verhaal te kunnen doen, en dat had ik graag wel willen doen, zodat ouders die dit doen, inzien wat ze aanrichten en dan misschien eens wakker worden geschud, en ook instanties wakker geschud, want die werken mee met deze ellende.

Ik hoop ooit mijn verhaal te doen..


Verder is er ook te lezen over zorginstellingen die met pgb fraude bezig waren..
Ik heb in 2 zorginstellingen gezeten, die helaas geen zorg bieden, maar alleen uit waren op geld..

En ik vindt het belangrijk dat de wet van euthanasie word veranderd..
Vorig jaar (augustus 2015) heb ik meegewerkt aan een mini documentaire over euthanasie in de psychiatrie..
Ik heb mijn redenen daarvoor..




Mijn blog is te vinden via http://didi-de-vries.nl




Deze 3 links zijn de moeite waard om te lezen..




Je kunt nu ook naar artikelen zoeken in mijn blog!!

En like je ook even mijn pagina op facebook, dan ben je ook als eerste op de hoogte van een nieuwe blog







zaterdag 10 december 2016

kerst 2016

Nog een kleine 3 weken, dan is 2016 weer een feit..



Altijd heb ik echt een hekel aan de feestdagen..
Vaak zat ik ook altijd alleen met de feestdagen, dus dan is er gewoon niks aan.
Dan hoop je altijd dat de feestdagen weer snel voorbij zijn.
Vorig jaar had ik voor het eerst kerst gevierd met mijn vader..
Vorig jaar wilde ik dan ook een kerstboom met versiering hebben, alleen bewindvoering waar ik onder sta, wilde niet mee werken hieraan, en zowiezo extra geld met de feestdagen krijg je niet, dit jaar ook helemaal niks.

Vorig jaar twitterde ik een tweet en die werd zoveel geretweet, en overal door het land kreeg ik wel wat opgestuurd. Dit was zo mooi om te zien, dat er zoveel mensen waren die mij wilde helpen, om een kerstboom met versiering te krijgen..



Vorig jaar was namelijk de eerste keer dat ik kerst met mijn vader ging vieren, dus dat was ook vreemd, want in mijn hele leven had ik dat nog nooit samen gevierd.
Mijn blog daarover is te lezen via : kerst 2015

Dit jaar vier ik kerst bij mijn vader in huis, dus ben benieuwd hoe het daar gaat verlopen in Den Haag.

Afgelopen dinsdag besloot ik ook ineens toch een kerstboom in huis te zetten.
Ik werd wakker, en dacht ja dat gaan ik doen vandaag..
S'middags naar de praxis gefietst, en dacht dat ik wel de kerstboom achterop de fiets zou krijgen, maar de kerstboom was best zwaar, dus ik zag al snel dat dat niet haalbaar zou zijn.
Ik baalde toen flink dat ik gewoon geen auto had, want dat gaat een stuk makkelijker.
In de winkel had ik meteen op mijn Facebook een bericht geplaatst of er iemand in de buurt tijd had om mij te helpen om de boom bij mij thuis te krijgen.. Helaas kreeg ik geen reactie en besloot ik mensen te Appen of die konden helpen.. Gelukkig was er iemand die mij wel kon helpen, en die kwam rond 5 uur, en een uur later had ik de boom thuis in huis.
Daarna de boom samen versierd, want versiering had ik nog natuurlijk van vorig jaar. wat ik nog kon gebruiken.

Vandaag nog een paar lampjes erbij gekocht en de boom is nu echt klaar.
De boom staat wel beetje scheef, maar omvallen zal niet gebeuren..  hoop ik :)
De katten vinden de boom namelijk ook weer interessant..



Ben wel weer blij als de feestdagen weer voorbij zijn..




donderdag 8 december 2016

De afgelopen 5 jaar deel 3

De afgelopen 5 jaar deel 3

(de waarheid van de vechtscheiding van mijn ouders)

Ik dacht eindelijk rust te hebben in mijn leven..
Begin januari 2014, zocht mijn vader contact.
Mijn vader had mij gevonden via YouTube, en hij had mijn blog gevonden, waar ik in het begin bijna iedere dag wel een blog schreef, over de situatie van begeleid wonen projecten die mij en vele andere hebben opgelicht.
Mijn vader reageerde op een paar filmpjes die ik op YouTube had geplaatst van de katten.
In het begin reageerde ik er niet op, maar toen ik een bericht zag met zijn telefoonnummer erop en die van zijn vriendin, toen had ik een sms gestuurd dat het niet zo slim is om je telefoon nummer zo online te zetten. Binnen 1 minuut ging mijn telefoon natuurlijk af.  Dat was de dag dat mijn moeder ook jarig was, dat was de eerste gesprek weer met mijn vader sinds jaren. Die dag zaten we lang aan de telefoon te bellen en ook een vraag was of ik niet naar mijn moeder haar verjaardag moest, ik zeg nee, niet op de dag zelf,want de hele familie is naar tegen mij en heb toen wat dingen aangegeven. Mijn vader gaf wel aan dat hij wel een aantal wist, wie zo waren ja..
En vroeg over het contact met mijn broertje en zus, dat was toen al helaas heel weinig en hierbij ook verteld waar het aanlag.. Ik vertelde hoe mijn jeugd was, bij mijn moeder en hoe ik behandeld was door haar..
Een paar dagen later was ik naar mijn moeder gegaan, voor haar verjaardag, want ik had haar belooft een andere dag te komen. Ik kocht nog een grote plant voor in huis. Mijn moeder had gehoord, dat ik weer contact met mijn vader had, en toen keek ze me op een hele rare manier aan, alsof ik toen achter de waarheid was gekomen, maar dat was toen nog niet zo..
Die blik van haar op dat moment vergeet ik echt niet meer, zo had ze mij nog nooit aangekeken..
Ik was toen nog niet achter de waarheid gekomen, dat gebeurde een paar dagen later pas.
Ik had bijna iedere dag wel contact met mijn vader, hij was blij dat hij 1 kind weer terug had.
Ik vond het het best lastig dat mijn vader elke dag belde, en ik terug dacht aan het verleden, hoe dat was en dat we dus bang werden gemaakt voor onze vader, dat ik het toch niet prettig vond dat ik contact met mijn vader had, en dat had ik hem toen ook gemaild. Het was een aantal dagen toen stil.
En toen kwam er een mail van mijn vader binnen..
Een mail waar mijn leven op zijn kop stond.

Het was op een woensdagmiddag 22 januari 2014.
Ik was erg moe die dag en was op bed gaan liggen, toen die mail binnen kwam.
Ik las het, maar het drong niet echt tot me door, doordat ik erg moe was, en ook snel daarna in slaap viel. Na een paar uurtjes werd ik wakker, en toen las is de mail nog eens, en toen kwam het besef dat mijn moeder ons jarenlang heeft gehersenspoeld over onze vader.
De volgende dag ben ik naar Den Haag gegaan, waar mijn vader woont.
Onderweg in de trein, ga je van alles denken waarom mijn moeder ons jarenlang heeft voorgelogen
En is het waar wat mijn vader gaat zeggen, maar mijn vader gaf ook aan bewijs te hebben, dat mijn moeder ons jarenlang heeft voorgelogen.

Mijn moeder gaf altijd aan dat mijn vader zwaar agressief was en dat hij ons zou willen vermoorden, Ik zag al meteen dat mijn vader zo een rustige man is, die totaal niet agressief overkomt..
We hebben echt toen veel gepraat en ik zag echt dat mijn vader de waarheid vertelde.
Ook hoe mijn jeugd er na was, hoe mijn moeder mij behandelde geloof ik ook echt dat mijn moeder een naar persoon was, die dit op haar geweten heeft, om onze vader te ontnemen. Een echte narcist is mijn normale moeder zou dit nooit doen.. Die zou als je zou gaan scheiden, gewoon ook de vader bij kinderen houden. Een narcist is echt uit om nog meer kwaad te uiten naar de andere ex, en die gunt ze dan niks meer.. Zelfs zijn eigen biologische kinderen gunnen ze je dan niet meer..
Mijn vader heeft echt veel geleden, dat hij ons niet meer te zien kreeg.
Wij wisten niet beter, en dachten al die jaren dat onze vader echt heel slecht was, dus je verwacht niet dat een ouder leugens tegen eigen kind gaat vertellen over hun biologische vader,,
En toen kwam mijn verjaardag. Mijn moeder was er achter gekomen dat ik achter de waarheid was gekomen, en ik merkte dat ze mij zelfs had verwijderd van Facebook.. Ze had ook na mij toe kunnen komen en haar verhaal kunnen doen, van waarom ze dit heeft gedaan, waarom ze loog over onze vader. Maar nee hoor dat heeft ze niet gedaan.. Ik denk dat mijn moeder had gehoopt dat de waarheid nooit naar boven zou komen, wat helaas wel vaak zo is, dat kinderen die dit ook meemaken, nooit achter de echte waarheid komen.. waardoor vele verstoten ouders nooit hun  biologische kinderen meer te zien zullen krijgen.

In april 2014 liep ik in de winkelstraat en mijn moeder liep met een vriendin van haar zo langs me heen alsof ik niet bestond meer voor haar, en ze liep ook echt als van die tienermeisjes, arm in arm, van kijk ons eens.. zo liepen ze erbij..Ik kon wel op dat moment door de grond zakken van verdriet..

september 2014 zat ik aan de eettafel achter mijn laptop, en in mijn ooghoek zag ik een hele tijd een vrouw staan, buiten aan de overkant.. na een paar minuten keek ik weer en zag ik haar nog staan en ben naar het raam gelopen.
Toen zag ik dat het mijn moeder bleek te zijn..
Waarschijnlijk wilde ze toch haar verhaal doen of zo.
Geen idee wat haar bedoeling was.
Toen ze zag dat ik haar zag, ging ze weg, verder de straat in waar ik op uitkijk als ik door het raam kijk. Iets verder op stopte ze weer en bleef ze weer staan en ik deed nog in gebarentaal van kom dan \, dan gaan we praten, maar uiteindelijk fietste ze toch helemaal weg.
Had mijn moeder spijt?
Wat kwam ze doen?
Dit vraag ik me nog wel eens af.

Mijn vader rouwt nog iedere dag en loopt nog altijd in zwarte kleding..
Het is pijnlijk om dat te zien, dat hij  niet zijn andere kinderen ziet..

Mijn zus en broertje blijven in de leugens geloven van onze moeder..
Ook al heb ik alle bewijs in huis, dat willen ze niet onder ogen zien..

Binnenkort deel 4 hierover..

zondag 4 december 2016

Hoe voorkom je een vechtscheiding, en wat is de schade op een kind hierdoor

Hoe kun je echt een kind helpen, waar de ouders in een vechtscheiding belanden..
Ik zelf ben ook een kind van een vechtscheiding en ik ben nooit in gesprek geweest met jeugdzorg, raad van kinderbescherming en rechters..
Mijn zus hebben ze wel gesproken, die was iets ouder dan mij en mijn broertje.
Mijn zus moest dingen van mijn moeder zeggen, dat staat duidelijk in de papieren die ik heb ontvangen van de raad van kinderbescherming..
Tekst van "dat moest ik toch van jou zeggen"
Dit staat dus letterlijk in de papieren van de inzage die ik in 2014 heb opgevraagd..
Mijn zus is dus heel erg omgepraat door mijn moeder..
Mijn broertje en ik zijn daar in tegen nooit gesproken, als dat wel het geval zou zijn geweest, dan hadden ze al wel door dat er iets niet in de haak zou zijn geweest, want in de papieren van 1994 (mijn zus was toen 13) is ook te lezen dat mijn zus en mijn moeder heel veel aan het giechelen waren over de situatie en bepaalde dingen moest mijn zus dus zeggen.. zoals dat onze achternaam 'de Vries'heel moeilijk is om te zeggen, en Hendriks een makkelijkere naam was om uit te spreken.. Een paar jaar geleden vertelde mijn moeder dat ze er zoveel voor heeft gedaan om onze achternaam te wijzigen.. En in de papieren word aangegeven dat de kinderen dit zouden willen.. Nee dat is niet zo, mijn moeder wilde dat!
Ze was er zelfs boos over dat onze vader er achter was gekomen dat onze achternaam veranderd zou worden, dat hij daar helemaal geen zeggenschap in zou hebben..
Ze is echt niet goed in haar hoofd, dit is toch duidelijk dat onze moeder dit wilde en niet wij!
En de kinderbescherming is ook akkoord gegaan dus met deze naamswijziging...
Mijn vader ging helemaal niet akkoord, maar heeft als vader zijnde totaal geen rechten meer als ouders gaan scheiden..
Instanties hadden mij en mijn broertje ook moeten benaderen voor een gesprek..
Ook al zijn de kinderen nog erg jong, je kunt wel met ze praten,  en dat is zekers wel belangrijk..
Mijn moeder deed ook alle gesprekken met de instanties wanneer mijn broertje en ik op school waren en onze stiefvader aan het werk was, die is ook totaal niet gesproken, die hebben ze zelfs nog nooit toen gezien.. Als ze een gesprek met mij en mijn broertje aan waren geweest, had ik zowiezo aangegeven en gezegd dat hij dood was, want dat kregen we te horen, daarom zijn we nooit door de instanties aangesproken, dat had mijn moeder al wel bedacht...
Het is heel belangrijk dat kinderen ook gesprekken kunnen krijgen met een kinderbehartiger, die er voor het kind is..
Dat er iemand mee denkt met het kind, want de schade die je oploopt op psychisch vlak is behoorlijk groot.. je hele leven lang kun je er last van houden.
Instanties zouden ook moeten weten wat belangrijk is voor een kind, zoals opgroeien met beide ouders, ook al zijn de ouders gescheiden.. elke ouder heeft een kind nodig met het opgroeien..
De ene ouder leert dat en de andere ouder weet het andere, om je zo het leven te laten zien, dat jet het aankunt.. als je zonder 1 van de ouders opgroeit, leer je niet alle dingen die je nodig hebt in het leven..
Dit weten de instanties ook, maar instanties zijn niet van die praktijk om kind echt te helpen, nu is er de divorce challenge van het ministerie, alleen nu word de ouderverstoting nog niet aangepakt..
En dit was zo belangrijk dat dit eens aangekaart wordt..Vele verstoten ouders zijn er de dupe van en de kinderen die hebben daar het meeste last van..
Hierdoor heb ik mijn hele leven last van psychische klachten...
Ik heb dus eigenlijk levenslang..
24 oktober heb ik daar een blog over geschreven, die de moeite waard is om te lezen..
Zie link hieronder
Levenslang

Hoe kun je als ouder zo leven, dat je je eigen kinderen psychische leed veroorzaakt..

Daarom is het nu hoog tijd dat ouders in een vechtscheiding te zien krijgen wat de impact is op een kind, op jongere leeftijd en oudere leeftijd..
Zodat ze eens goed nadenken, waar ze mee bezig zijn


woensdag 30 november 2016

Mama deze is voor jou : ik haat je!!

Deze is voor jou!!

Hoe kun je niet van je eigen kind houden
Je eigen biologische dochter die uit jou kut is gekomen..
Hoe kun je zo je biologische dochter achterlijk maken naar je eigen familie, en zelfs mensen in de omgeving..
Hoe kun je je eigen kind zoveel verdriet aandoen..
Hoe kun je je eigen kind zoveel pijn aan doen..
Je eigen biologische kind psychische veel ellende aanbrengen..

Door jou ben ik flink depressief geraakt
Ik strijd meer dan de helft van mijn leven al tegen de rot depressies!
Ik zit nu weer in een zware depressie en dit is de laatste keer dat ik er tegen vecht!!
Het strijden is op zijn eind!

Volgende week krijg ik een andere anti depressiva en ga ik het gevecht tegen de depressie nog voor de laatste keer aan!!
Ik was er al eigenlijk helemaal klaar mee, maar ik heb belooft om nog 1 keer deze strijd te gaan doen..

Dat je zo kunt leven, je eigen dochter zo vernielt te hebben
Weet je nog dat je me zo voorbij liep op straat alsof ik niks was!!
Dat moment was echt heel pijnlijk voor mij, dat moment kon ik wel op de grond zakken op straat van verdriet..

En hoe heb je dat kunnen doen, onze vader ontnomen in onze jeugd..

Ik hoop dat je in je volgende leven, net zo een kut leven krijgt als mij ,en ook niet geliefd in je volgend leven!

Ik hoop dat je de waarheid eens gaat vertellen tegen mijn zus en mijn broertje, dat verdienen ze!!



zondag 27 november 2016

De afgelopen 5 jaar deel 2

De afgelopen 5 jaar deel 2

Juli 2012 kreeg ik mijn eigen woning..
Ik zie me nog staan ,in een leeg huis en nog alles moeten doen in het huis..
Om me heen kijkend hoe ik het zou doen, en zou willen..
Ik keek om me heen ,en dacht hoe kom ik aan een gezellig sfeertje in mijn huisje..
In het begin, mijn eerste dagen dat ik wat kon doen in mijn huisje, kon ik geen 5 minuten in het huis zijn.. Het voelde niet goed, ik had er totaal geen goed gevoel over..
Ik had het idee, dat dit niet het goede huis was, waar ik zou gaan wonen..
Uiteindelijk kreeg ik gelukkig hulp uit onbekende hoek en werd mijn huisje toch gezellig..

Ik weet niet precies waardoor het kwam, dat ik geen goed gevoel over mijn woning had, maar ik heb ook echt een hekel ondertussen om te moeten verhuizen, want in mijn leven ben ik al te vaak verhuisd, van hot naar her..
Ik ben ondertussen de tel kwijt, hoe vaak ik verhuisd ben..
Ik weet dat ik nu niet meer hoef te verhuizen in mijn leven..

Ondertussen ben ik al een hele tijd bezig om uit bewindvoering te komen, want ik wil dat gewoon zelf doen..
Heb een aantal rechtszaken gehad..
Ik heb helaas te maken gehad met bewindvoerders die er juist er nog meer een zooitje van te maken, vele rekeningen werden gewoon weg niet betaald.
Het ergste is dat ze er gewoon mee weg zijn gekomen, en de ellende is dus alleen maar meer en meer..
Verhalen kun je lezen via blog slechte bewindvoerders

Het is een behoorlijke strijd tegen rechters, want rechters denken dat als je eenmaal onder bewind staat, dat je het nooit meer zelf kunt doen...

Het leven is behoorlijk zwaar als je alleen maar strijd in je leven heb..
Vele onrecht in je leven is geen fijn leven..
Hoeveel onrecht kan een mens aan..

En dan komt het jaar 2014 in beeld....

Een jaar dat mijn leven op zijn kop werd gezet!!

Binnenkort in deel 3 te lezen..





woensdag 23 november 2016

De eerste 3 jaar contact met mijn vader..

Eerste keer dat mijn vader
op mijn verjaardag was.
februari 2014
Bijna 3 jaar geleden heb ik nu mijn vader terug..
3 jaar dat ik dus geen contact meer heb met mijn moeder, maar ja  dat is dan maar zo..
Ik had toch nooit iets aan mijn moeder,
In mijn allereerste brief naar mijn moeder, dat was toen ik was opgenomen in 2009 daarin had ik haar gevraagd waarom ze geen abortus kon doen, toen ik erin zat..
Ik was toen al erg boos over hoe mijn leven was, en waarom ik al die ellende moest meemaken.
Ik was toen nog niet achter de waarheid van de vechtscheiding van mijn ouders.

Hoe je een band opbouwt na ouderverstoting, is ook niet geheel gemakkelijk.
Het communiceren naar elkaar is nog best lastig..
Zo verteld mijn vader niet echt hoe het met hem gaat.
Ik zie aan hem dat hij wat achteruit gaat, maar verder zegt hij niet veel..
Voor mij is dat erg lastig..

Vorig jaar had ik het met mijn vader erover dat ik op internet had gezocht om een operatie aan mijn stem te doen, want die klinkt helaas erg jong..
En voor mij is dat erg vervelend, en ook erg lastig.
Soms word ik door instanties gebeld, en vragen ze of ze mijn vader of moeder mogen spreken, denken ze dat ze nog een heel jong kind aan de telefoon hebben..
Ook heb ik wel eens gehad dat instanties gewoon ophangen als ze iemand horen, die heel jong klinkt, dus dan denken ze dat er een kind opneemt..
Ik had het er met mijn vader over, en die werd toen boos, hij snapt niet dat het voor mij heel vervelend is dat mijn stem zo jong klinkt..
Hij geeft aan je moet juist blij zijn met zo'n jonge stem..

Mijn vader kent mij helaas niet goed genoeg... en dat is erg lastig als je met hem het over dingen wilt hebben wat serieus is.
Zo heb ik dat ook hoe ik over het leven denk, en ik mijn vader dingen aangeef en dan krijg ik ook een reactie waar ik liever niet had gehoopt..

Het is voor mij ook lastig om te vertellen hoe ik me voel aan mijn vader..
Een half jaar geleden was mijn vader hier voor 10 dagen, vanwege zijn kunst schilderen in Wijk aan Zee, toen noemde ik hem wel "pap"net als het jaar ervoor toen hij ook 10 dagen hier was vanwege hetzelfde in Wijk aan Zee..
Als ik mijn vader langere tijd achter elkaar zie, dan noem ik hem wel pap, maar anders niet..

Het is toch best lastig om mijn vader pap te noemen..

Een echte vader dochter band is het helaas niet...










zondag 20 november 2016

De afgelopen 5 jaar

De afgelopen 5 jaar deel 1



Deze maand woon ik alweer 5 jaar in mijn eigen geboorteplaats Beverwijk..
Hiervoor woonde ik 2 jaar in Lelystad..
De tijd is snel gegaan, zo weet ik nog goed dat ik naar Lelystad verhuisde en ik de volgende dag op onderzoek uit ging in Lelystad en het eerste wat er gebeurde was dat er een vogel op mijn hoofd scheet.. Ze zeggen dat dat geluk zou brengen, maar dat was het niet, want ik bleek bij oplichters te wonen, die een begeleid wonen project waren begonnen..
Hier de link van omroep flevoland van 3 september 2013
Stichting OMEI te Lelystad moet sluiten
Ik kan er wel flink boos om worden, hoe zulke mensen kunnen zijn, waarom mensen nog meer in de ellende brengen..





In november 2011 verhuisde ik weer naar Beverwijk en kwam toen bij aquilae te Beverwijk uit..
In Lelystad gaven ze aan dat ik nooit op mezelf zou kunnen wonen, dus ik zocht wat in Beverwijk..
Toen kwam ik dus bij aquilae uit in Beverwijk..
Het  drama met oplichters ging gewoon weer verder, weer oplichters met pgb ..
Ik werd zelfs gedumpt in opslagpand van de instelling, omdat ik ze al snel door had dat deze instelling weer niet deugde en heb toen de media opgezocht, en de andere clienten van de instelling werden allemaal tegen mij opgezet door de directrice, en ook het personeel van aquilae was echt afschuwelijk naar tegen mij, zo werd ik vaak in de kou gezet, elke keer kwamen ze alleen even de kachel uitzetten, was toen winter en lag op dat moment ook sneeuw buiten, dus het was echt koud, en het enige wat ze telkens kwamen doen, de kachel uitzetten.. hulp kreeg ik niet, ik moest zelf overleven.. Ik mocht niks en zelfs mijn eigen was mocht ik niet doen, het was echt verschrikkelijk hoe je daar werd behandeld,en toen moest ik op een dag ineens verhuizen van de directrice.. gesprekken kun je vinden op mijn youtube kanaal. en dan even scrollen naar filmpjes uit 2012, dan kun je ze gewoon vinden :)
Ik had vele gesprekken opgenomen met de directrice en ook hoe ze andere cliënten behandelde nam ik op... niet alles heb ik online gezet, maar de 4 gesprekken die online te vinden zijn, zijn al heftig genoeg...
Online kun je ook veel berichten lezen over de instelling, want het regio krantje nam mijn verhaal wel serieus en stond bijna iedere week toen wel in de krant.
ook het NHD was er veel mee bezig omtrent auquilae, dus er was genoeg publicatie hierover.
Ookal was het geen fijne tijd, soms had ik wel leuke acties, die ik tegen ze uitvoerde..
Toen ze moesten sluiten. had ik bij het winkeltje van hun op de Peperstraat verschillende teksten gezet, zoals deze hieronder, dat iedereen een glaasje wijn kreeg, vanwege de sluiting.. om er een beetje een de lol erin te zien.. moest toch wat .. :)



Zeker toen ze moesten sluiten... en ze dat nog weigerde ook de sluiting, en ging gewoon door..
Ik mocht zelfs mijn verhaal erover vertellen op de radio, was ergens in 2013 bij radio Beverwijk




Hier krantenartikel dat ik gedumpt was door de instelling

In juni 2012 moest de instelling sluiten en dat werd nog geweigerd ook en ze bleef gewoon doorgaan.. Die directrice is echt slecht.. 
Begon daarna weer een nieuwe instelling en ging nog 1,5 jaar door en ook gewoon door met fraude plegen van pgb van cliënten..  
Ik snap zorgkantoor en het CIZ ook niet, die weten al een tijd dat ze frauderen deze instellingen en nog laten ze het gewoon toe.. 

Hier mijn verhaal over hoe zorginstellingen te werk gaan met fraude met pgb, en hoe ze dit kunnen aanpakken, wat ik al jaren aangeef bij zorgkantoor en het CIZ, maar ze doen er helemaal niks mee..
Het kan miljoenen uiteindelijk schelen.. 


Juli 2012 kreeg ik mijn eigen woning, waar ik nu nog steeds woon..

Dit was deel 1 van de afgelopen 5 jaar..

Binnenkort deel 2 te lezen...






zaterdag 19 november 2016

When moms go bad!

Het is bijna 3 jaar geleden, dat ik achter de waarheid kwam..
Bijna 3 jaar geen contact meer met mijn moeder, zus en broertje..
Het leven gaat gewoon verder..
Ik heb totaal geen idee, hoe het met hun gaat..
Mijn vader geeft vaak aan dat ik contact moet gaan zoeken met mijn zus, hij blijft aangeven dat ze wel contact wil en dat het altijd mijn zus blijft en ik haar zusje..
Hij gaf aan dat toen we nog klein waren, dat mijn zus mij overal mee in huis nam toen ik nog baby was, en dat ze echt liet zien hoe trots ze was om mijn zus te zijn..


Elke keer geeft mijn vader dat weer aan, en ik geef duidelijk aan dat dit niet het geval zal zijn en dat ik voor hun totaal niet meer besta..
Hij geeft dan aan dat ik het begin moet zijn ermee en dat ik dus contact moet zoeken, ik gaf aan dat doe ik me hele leven al bij hun, maar andersom doen ze dat niet een nu ben ik klaar met ze, want ik besta letterlijk niet meer voor hun..

Afgelopen week gaf hij dat weer aan, en ik kan het gewoon niet meer horen, want het doet me behoorlijk wat, en dat snapt mijn vader helaas niet..



Ik snap mijn vader wel, waarom hij dat doet,
zodat hij ook contact kan krijgen met zijn andere dochter en zijn kleinkinderen..
Maar ik geef hem duidelijk aan dat dat niet gaat lukken, want ik besta al langere tijd niet meer bij hun..
Voor hun ben ik nu al dood!
Al jaren ben ik al dood in hun geheugen..

Voor mijn moeder al vele jaren..
Ook toen er nog wel beetje contact was, was ik voor hun meer de overleden dochter, dan de levende dochter...ook al leef ik nog, maar voor hun niet!
Net als dat mijn vader in mijn jeugd overleden zou zijn,ben ik voor hun ook al overleden..

Hoe kun je zo over je eigen kind denken..
Hoe kun je zo doen over je ex, bij je eigen kinderen..


Je neemt samen kinderen, dus dan hoor je er allebei voor ze  te zorgen, en ga je niet de ene ouder bij zijn  eigen biologische kinderen weghouden..


Ik ben ook weer bezig met een brief naar mijn moeder, de zoveelste, en ik geef hierin duidelijk aan, dat het bijna 2017 is en dat het nu eens tijd wordt dat ze de waarheid eens gaat vertellen.. en dat mijn zus en broertje dan alsnog hun keuze kunnen maken, dat ze contact opnemen met hun vader..
Het is al zolang geleden, dat ze dit heeft veroorzaakt deze ellende.. ouderverstoting.
Ze hoeft niet bang te zijn dat ze mijn zus en broertje ook kwijt raakt, want dat waren haar lievelingetjes.. moederskindjes waren ze, dus ze zullen niet zo snel haar kwijt raken..
Ik was totaal haal lieveling niet, ik was niks, al vanaf kleins af aan al, ik kon nooit wat goed doen in haar ogen en ik kreeg overal de schuld van, ook al was ik het niet..
In haar ogen ben ik een heel slecht persoon.. Ik lijk op mijn vader, dat is haar punt geweest dat ik daarom psychisch letterlijk mishandeld ben door haar..
psychische mishandeling word vaak niet gezien, en daardoor kon mijn moeder jaren, na jarenlang doorgaan hiermee..
Vele mensen zagen het wel, ook dat ik nooit aandacht van mijn moeder kreeg en verzon mijn moeder ziektes bij mij, die ik niet eens heb gehad, maar dat ging ze dat tegen iedereen vertellen, zodat ik zielig werd gezien.. hierdoor kreeg mijn moeder aandacht, aandacht wat ze toen wilde op een verkeerde manier..

Ik weet ook niet waarom ik op een speciale school voor zieke kinderen zat, ik zou volgens mijn moeder bronchitis hebben, maar ik mijn leven heb ik nooit last gehad, in mijn geheugen kan ik dat niet herinneren.. en ik weet dat ik wel medicijnen had, maar dat zelfde flesje was ook van mijn zus, dus ik betwijfel het of ik daadwerkelijk bronchitis heb gehad..
Ik wilde ook op de zelfde school als mijn broertje, maar dat wilde ze niet, en waarom? dan had ze mij ook tussen de middag in huis,en dat wilde ze niet, en nu was dat niet zo, want we kregen warm eten op school in de middag... en deze school was in Haarlem en ik woonde in Beverwijk, dus even langs huis was niet te doen, en iedereen at op school warm..

Rond mijn 14de levensjaar werd de onrecht mij op een dag teveel en had ik een keukenmes gepakt en wilde ik mijn moeder wat aandoen.. ik weet niet meer precies hoe dat verlopen is, maar ik weet wel dat toen de huisarts kwam op een avond, en kreeg ik toen rustgevers.. dipiperon..
Ik was toen wat slimmer dan mijn moeder, en voordat zij dat door had had ik hem al in mijn sok gedaan en deed net alsof ik hem had doorgeslikt, want het probleem lag namelijk niet bij mij, dus dan ga je dat ook niet nemen. Mijn moeder kreeg alles voor elkaar en zelfs de huisarts geloofde haar.. :(
Zo heb mijn vader ook eens een verhaal verteld dat mijn vader door haar ook rustgevers kreeg..
Zo zie je maar dat een narcist alles voor elkaar bij vele instanties.. pfff

Wat gaat er om in het hoofd van een narcist,,
Waarom denken ze zo slecht over hun ex en zelfs over hun eigen kinderen..
Ik kan er niet bij dat een ouder zoiets kan doen bij eigen kinderen..
Ik zou als ik kinderen zou hebben, ze allemaal even veel liefde geven wat ze nodig hebben..
Ik  zou dat echt niet kunnen 1 van je eigen kinderen, geen aandacht geven en kind maar laten barsten..
Je eigen biologische kind vernielen..
Hoe kun je dat..

Vele mensen zagen dat ook, en deden niks..
Waarom trokken ze niet aan de bel bij de instanties, we waren daar al bekend..
We stonden al onder OTS vroeger, dus 1 melding zou genoeg zijn geweest door een omstander uit omgeving, en dan had ik een betere jeugd gehad ,en was ik gelukkig geweest op deze wereld,, en dan had het leven misschien wel leuk geweest, want ze zeggen dat het leven ook leuk kan zijn, alleen zie ik dat niet, en heb ik dat nooit gezien..
Ik had gehoopt dat wel te zien, maar helaas..
Mijn vaders familie had wel vele brieven gestuurd naar de instanties, maar omstanders uit de buurt helaas niet, die hadden dat wel moeten doen, zodat ik een mooie toekomst zou hebben..
Helaas..

Nu had je deze week de  actie van #ikkijknietweg..
De week van kindermishandeling..
Te vaak kijken ze juist weg, als het echt nodig is en als het wel goed gaat en er is 1 melding die niet gebaseerd is op waarheid, dan worden de kinderen met leugens wel uit huis gehaald..
De instanties zouden eens echt kinderen moeten helpen, waar de nood echt hoog is...


















maandag 24 oktober 2016

Levenslang door vechtscheiding van mijn ouders!


En dan was je afgelopen 2 weken met deze blog bezig, was ik bijna klaar was de hele tekst weg..
Dus kan weer opnieuw beginnen..
Elk klein dingetje wat negatief is, brengt dus afentoe agressie...
Toen dit dus gebeurde dat alle tekst dus weg was, had ik dat ook flink..
Uit boosheid ga je dan met dingen gooien, niet echt slim, maar je gevoelens kun je dus niet kwijt, en dan gooi je met dingen...
Gelukkig was het maar 1 kopje, die toevallig voor me lag maar baal er wel van, want de rommel ervan is ook niet fijn..
Een aantal jaren geleden had ik hier veel last van, dat ik dus veel service heb stuk gegooid..
Totaal niet slim, maar het was langere tijd goed gegaan, tot afgelopen zaterdag, dat er weer een kopje sneuvelde..
Een aantal jaren geleden wist ik niet waardoor die woede aanvallen kwamen, toen was ik nog niet achter de waarheid van mijn ouders..
Ik had toen net een eigen woning in Heemskerk en was toen ook erg eenzaam, en familie kwam niet, en zelfs mijn moeder vond het toen al te moeilijk om langs te willen komen.
1 keer is ze langs geweest met mijn zus toen ik net mijn eigen woning had. om mijn huisje te bekijken, en toen ik ze gewoon vroeg of ze wat drinken wouden, dat ze dat met hun jas nog aan deden en toen hun thee ophadden, nog geen 5 minuten later, waren ze alweer verdwenen..
Dat was echt heel naar om te zien, dat ze dan op visite komen en binnen no time weer weg waren..
Even tijd vrij maken voor mij, dat konden ze gewoon niet..
Ik heb ze altijd gevraagd of ze gewoon eens gezellig op de koffie enzo wilde komen, nooit is dat er van gekomen, behalve die ene keer dat ik mijn huisje kreeg..
Ik ben wel altijd iemand geweest, die bij hun langs kwam voor de koffie, maar andersom nooit..
Dat heeft me altijd wel veel gedaan, waarom kwamen ze niet?
In die woning in Heemskerk merkte ik ook dat ik erg depressief werd..
Weinig contacten en ook had ik veel last van woede, en gooide toen ook veel kapot..
Woede uitbarstingen, waar ik niet wist waar dat vandaan kwam..
Nu jaren later weet ik dat dit hoort bij het  ouderverstotingssyndroom
Ook mijn jeugd was geen fijne tijd na de vechtscheiding van mijn ouders, vanwege dat mijn moeder mij toen als zwarte bok zag.
Hierdoor ook vele ellende moeten meemaken

Vroeger op school ging het ook niet goed, en haalde ik slechte cijfers, ik leerde nooit thuis, en had er gewoon weg geen zin meer in, door de ellende thuis, laat je helaas alles zitten en dan het examenjaar word je eruit gegooid bij je moeder, en moest ik ineens bij mijn vader gaan wonen, die je dan al jaren niet meer heb gezien en het laatste wat je hoorde is dat hij dood was.

Ik weet nu dat dit allemaal komt doordat mijn moeder mijn hele leven heeft verwoest, om mijn vader te ontnemen en ik dus levenslang moet leven met deze ellende..
De psychische klachten die hierdoor komen, is te danken aan mijn moeder, die heeft ervoor gezorgd, dat ik depressief raakte en ook nog eens PTSS (posttraumatische stressstoornis) hierdoor ontwikkelt heb..
Deze psychische klachten had ik niet hoeven krijgen in mijn jeugd, en had ik gewoon een normaal leven kunnen lijden, en nu gewoon een gezin zou kunnen hebben en gelukkig door het leven kunnen gaan..
Toen ik nog klein was heb ik vaak verteld dat ik heel veel kinderen wilde hebben, een heel groot gezin, dat zag ik wel zitten..
Helaas kan ik dit nooit waarmaken, want door mijn moeilijke jeugd met veel ellende is mijn DNA schadelijk geworden met psychische klachten, waardoor ik dit weer door kan geven aan mijn kinderen, als ik ooit kinderen zou nemen, en uit ervaring, hoe ik vaak somber door het leven ga, wil je een kind echt niet aandoen..
Hierdoor is mijn kinderwens weg, en zal mijn vader nooit zijn kleinkinderen vast houden, want de kinderen van mijn zus, zal hij nooit in zijn handen krijgen..

Het ergste is dat mijn moeder hier al op uit was, voordat wij werden geboren, dat is te lezen in de papieren van de raad van kinderbescherming dat ik toen heb opgevraagd, waar ik toen inzicht op heb gekregen.
Mijn moeder wist al voordat wij werden geboren, dat ..

Ik kan er niet bij dat instanties die kinderen moeten hepen, ze juist nog meer vernielen.
Instanties weten ook toch dat kinderen met beide biologische ouders op moeten groeien.

Vaders krijgen te vaak te maken met onrecht met omgang van biologische kinderen.
Vaders in de praktijk ongelijkwaardige positie ten opzichte van moeders.
Moeders hebben de regie, met of zonder rechtelijke uitspraak.
In de praktijk komen ze vaak de dwangmaatregel van de rechter niet na.
Moeders overtreden de wet en krijgen als beloning hun zin, en krijgen vaak omgangsverbod tussen vader en kind.
Moeders strijden hardnekkig, waardoor uiteindelijk vader vaak het contact met de kinderen verliest..

Helaas gebeurd dit ook steeds vaker nu andersom, maar vaak zijn het de moeders die dit voor elkaar krijgen, dat vader geen contact met de kinderen krijgen..

Ik ken ondertussen vele verhalen van moeders de hun kinderen hierdoor niet meer zien...

Het is naar dat rechters de ellende niet zien, wat de vechtscheiding teweeg brengt (vaak zien ze het wel, alleen laten ze het gewoon gebeuren)

Het opgroeien zonder 1 van de ouders krijgt het kind niet alle bagage mee die hij/zij nodig heeft in het leven

Met alleen opgroeien met een moeder krijg je vaak bange kinderen, en gaat het minder goed op school en komen de kinderen vaker in de problemen..

Zo ging het bij mij op school niet goed, en kan ik moeilijk voor me zelf opkomen..
En kan ik moeilijk vrienden maken..
Daardoor heb ik nog steeds weinig contacten en ben ik veel alleen en eenzaam.

Een moeder heb je nodig om geboren te worden, gezoogd te worden en leer je omgaan met gevoelens door te praten en getroost te worden..

Tjaa dat heb ik ook al niet van mijn moeder geleerd om met mijn gevoel om te gaan en over mijn gevoelens te kunnen praten, want er werd niet naar mij geluisterd en als ik wat zei, keek ze me raar aan, alsof ik niet goed was...

Je moet het wel treffen met een moeder, want helaas zijn niet alle moeders goed.
En helaas heb je ook vaders die niet goed zijn..

Vaders leren je om met lef en onbevangenheid de samenleving in te stappen..
avontuur en grenzen op te zoeken.
Veiligheid te ervaren in de buitenwereld, je leert agressie te reguleren..

Doordat ik niet met mijn vader ben opgegroeid mis ik dus de helft van de bagage wat je als ouders je moeten meegeven in het leven

Vaders hebben dus een heel andere invloed op kinderen, dan een moeder, daarom is het zo belangrijk dat kinderen met beide ouders opgroeien, ook al ben je gescheiden..
Kinderen hebben recht op beide ouders...

En zeker voor het opgroeien is dat heel belangrijk!

Kinderbescherming en alle andere instanties zouden dit moeten weten, maar die negeren dit, waardoor kinderen extra vernield worden!!

Helaas blijven mijn zus en broertje de leugens geloven van onze moeder en als je dat eenmaal gelooft, is het moeilijk om dat gevoel kwijt te raken en dus te maken krijgen met totale vervreemding van  onze vader..

Ik weet dat mijn zus een aantal jaren geleden ook psychische hulp heeft gezocht, alleen weet onze moeder daar niks van, dat ze dat heeft opgezocht..
Waarom ze dat niet mag weten is erg vreemd. want waarom verteld ze dat niet?
Mijn zus en moeder vertellen elkaar alles
Waarom verteld mijn zus niet dat ze ook psychische hulp heeft gezocht
Of weet mijn zus ook meer, alleen durft ze niet te kiezen

Ik had graag dat mijn zus eens uit haar gehersenspoelde wereldje kwam, want ik denk dat mijn zus echt wel meer weet, alleen ze is flink gehersenspoeld.
Had mijn zus hiervoor hulp? en weet ze eigenlijk ook de waarheid?
De echte waarheid, alleen durft ze de confrontatie niet aan, en zal ze haar hele leven ermee moeten leven zonder het contact met onze vader te zoeken, ook al zou ze hem maar 1 keer ontmoeten met haar kinderen.. Dat zou heel mooi zijn, als ze dat zou doen


Een paar jaar geleden vertelde mijn moeder dat ik eens naar mijn broertje moest gaan kijken, die een kleine periode depressief is geweest, en hij er zelf uit is gekomen, en dat ik hem maar als voorbeeld moest zien..
Ten eerste het is niet bij hem vast gesteld, dus of het bij hem een depressie is geweest, is gokken..
En ik had liever ook geen last gehad van vele depressies, maar onze moeder heeft dit dus veroorzaakt..
Ik weet ook dat mijn moeder dit aangaf om nog eens extra te treiteren..
Daar was ze goed in..

De laatste tijd ben ik gewoon woedend op haar dat ik soms de neiging heb om haar wat aan te doen en naar haar huis te stappen...
Ik weet dat je daar niks mee oplost,maar de boosheid wat ik de laatste weken heb, is echt niet fijn..
Vele huilbuien gaan hierbij gepaard

Ze heeft mij echt levenslang vernield..
Zelfs mijn kinderwens hiermee afgepakt!!!
En dat doet mij nog het meeste..

Dat ik nooit zelf kinderen zal krijgen ga je kapot aan..
Een leven tegemoet gaan zonder, eigen kinderen op de wereld te kunnen zetten, en eigenlijk eenzaam oud moeten worden...
Relaties niet aan kunnen gaan, dus letterlijk alleen en eenzaam..

En dan ook nog verplicht anti conceptie moeten gebruiken (prikpil)
Waarom?
Mijn kinderwens is allang verpest door mijn biologische narcistische moeder
Ik wil geen kind op de wereld zetten, die vele kansen heeft om net als mij depressief door het leven te moeten gaan, doordat mijn DNS schadelijke sporen achterlaat bij kind, zoals psychische ziektes, die ik hierdoor heb.

Ik heb levenslang dankzij de vechtscheiding van mijn ouders!!

Ouderverstoting brengt levenslang schade aan op kind en de verstoten ouder!!!

Niet elk kind hoeft hier hinder van te ondervinden soms beter geen contact als vader of moeder crimineel of wat is. Ik heb de kans niet gehad om een keuze te maken, die werd voor mij gemaakt.
Doordat mijn moeder dit anders voordeed komen dan het was. (kan per persoon verschillen)
Ik ben er van bewust, maar inmijn verhaal had ik wel mijn biologische vader nodig
Mijn vader had de leegte op kunnen vullen en dat is jammer dat mijn moeder dat niet toestond en dat om een reden die ik nooit zal begrijpen





woensdag 5 oktober 2016

De onbekende opa

Vorig jaar februari kreeg mijn zus een zoontje..
Ze heeft al een dochter en heeft er nu een zoontje bij..
Toen hij werd geboren, had ze dat op Facebook geplaatst en de berichten bij haar stroomde binnen..
Ook een bericht van gefeliciteerd opa en oma´s
Mijn vader is ook opa geworden, dus dan hoort dus opa´s te staan..
Ik wilde eigenlijk de persoon een reactie geven dat het opa´s is en niet opa

Mijn zus plaats ook telkens foto´s van haar kinderen op Facebook en ook openbaar, dat iedereen het kan zien, doet ze dat expres om mijn vader extra pijn te doen, dat hij ze niet vast kan houden?
Ze weet donders goed dat mijn vader op haar profiel kijkt, voor foto's van zijn kleinkinderen..
Waarom openbaar, je kunt het ook delen voor alleen vrienden, waarom dat niet?

Elke keer als ik bij mijn vader kom, heeft hij het vaak over zijn klein kinderen, en hoe moeilijk dat is ook voor mij wetende dat hij ze nooit zal zien en vasthouden..
Je ziet het verdriet behoorlijk bij mijn vader..
Eerst ziet hij zijn eigen kinderen niet, en ook de kleinkinderen ziet hij niet van mijn zus..

Ik zou graag willen dat mijn vader zijn kleinkinderen te zien zou krijgen, maar hoe?
Mijn zus blijft in haar gehersenspoelde wereld zitten, en ik heb geprobeerd haar eruit te krijgen, maar helaas blijft ze bij de leugens van onze moeder...

Op mijn WordPress account waar ik mijn berichten ook publiceer, las ik een bericht van een vrouw die haar vader ook terug had en achter de waarheid is gekomen, en haar moeder heeft uiteindelijk verteld dat ze gelogen had, dus het kan wel dat een moeder die alle ellende heeft veroorzaakt, dat ze uiteindelijk toch verteld hoe het daadwerkelijk zat.

Ik hoop ook dat onze moeder dat snel gaat doen, zodat mijn zus en broertje ook de waarheid krijgen te horen..
En dat ze hun keuze ook kunnen maken, om contact met hun vader te krijgen..

Je hoort zoveel verhalen dat vaak opa's en oma's hun kleinkinderen niet meer te zien krijgen na een scheiding van ouders,
Ook ooms en tantes net zo, die hebben ook rechten om de kinderen na een scheiding gewoon nog te mogen zien, maar net als toen mijn ouders in een scheiding kwamen, was de familie van mijn vaderskant allemaal even slecht.. die zagen ons ook niet meer...
We waren nog zo klein dat we ons echt het besef niet hadden, dat hun ons echt miste..

Had ik maar het besef als kind zijnde dat mijn vader ons alleen maar wilde zien, en als hij ons opwachtte, waarom ben ik niet gewoon naar hem toegerend?
De laatste tijd denk ik veel daar aan, waarom heb ik dat niet gewoon gedaan?
Het is toch mijn vader, waarom zou hij zijn kinderen iets aan willen doen?
Net als dat hij aan de deur stond? dat ik me verstopte voor hem, waarom ben ik niet naar hem toegegaan?
Zo gehersenspoeld werden wij door onze moeder

Zelf heb ik geen kinderen en kan mijn vader niet opa zijn.
Ik  had graag willen zien dat mijn vader opa kon zijn van ooit mijn eigen kinderen..
Helaas zal dat nooit gebeuren.. :(
Mijn kinderwens is weg, vanwege dat als ik kinderen zou nemen, dat ze veel kans hebben dat ze ook depressief gaan worden, en dat wil ik een kind echt niet aan doen, vanwege dat ik het zelf al meer dan de helft van mijn leven last van heb en ik er ondertussen echt genoeg van heb..


Mijn wens daarom is dat mijn vader, zijn kleinkinderen van mijn zus ,ooit vast kan houden!
Dat hij opa van hun kan zijn..














zondag 25 september 2016

Contact met 1 van de kinderen

Hoe ga je er mee om als ouder, als je je kind niet ziet..
En je dan na jaren de kans krijgt om 1 of meerdere van de kinderen weer te zien..
Vele zijn zo gehersenspoeld dat dat behoorlijk moeilijk is..
Zo lees je een bericht dat een vader zijn kinderen weet te zien kreeg, nog kleine kinderen en die waren zo boos op hem.. zo vreselijk om dat te lezen..
Deze kinderen zijn zo gehersenspoeld..
En de verstoten ouders gaan zo kapot hieraan..
En de ouder die dit veroorzaakt die hebben niet door hoe ze de kinderen psychische zoveel schade aanbrengen..
Je eigen kinderen zo kunnen vernielen,
Denken ze nou echt niet eens na, wat ze hun kinderen aandoen?
Dit is echt psychische mishandeling wat de ouder doet, en dat vele jeugdinstanties hieraan mee werken is echt absurd.. kinderen worden hierdoor juist vernield.

Ook soms kom ik berichten tegen van kinderen die niks met de andere ouder te maken wilt hebben, en dan probeer ik ze te vertellen dat ze waarschijnlijk ook te maken hebben met ouderverstoting, maar je komt er echt niet doorheen om dat bij hun in te laten zien, zo jammer is dat..

Ik hoop dat kinderen misschien herkenning zien, en dan gaan nadenken over hun jeugd met ouder die ze niet meer zien, maar ze zijn zo met hun eigen mening dat ze gelijk hebben, en dus niks met de andere ouder te maken willen hebben.. Je komt er gewoon weg niet doorheen bij ze, en dat is echt heel naar om te lezen, als je niet bij ze doordringt.

Vele kinderen komen nooit achter de waarheid wat ze is overkomen, dat ze een ouder moeten missen..
Mijn zus en broertje zijn ook zo, die willen er niks van af weten..
Ik heb zelfs vele bewijs in huis liggen, en nog willen ze dat niet inzien..

Mijn zus heeft een aantal keren aangegeven om mij aan te klagen, maar dat heeft ze nog nooit gedaan,
Ik gaf aan dat ze dat wel mocht doen, want dan komen ze juist achter de waarheid, en dat schrikt haar waarschijnlijk af, want ze weet daar dan waarschijnlijk niet mee om te gaan ,en dan zal ze een keuze ook moeten maken ,en denkt ze dat ze haar moeder kwijt zal raken..
Ik denk dat ze daarom de waarheid niet wilt inzien, net als mijn broertje helaas.

Het zou mooi zijn als er een keer een campagne komt hierover en dat ouders inzien wat ze hun kind aandoen en de verstoten ouder..

Ik krijg ook wel eens vragen van ouders die hun kind weer te zien krijgen, hoe ze dan zouden moeten reageren en das best wel lastig want elk kind die dat heeft meegemaakt, reageert ook weer anders dan een ander kind.

Het is dat ik op 16 jarige leeftijd (bijna 17) door mijn moeder ineens gedumpt werd bij mijn vader, en je uiteindelijk wel na gaat denken van, als mijn vader echt zo slecht is, dan dump je je dochter niet..

Op de dag dat ik dus achter de waarheid kwam, was ik wel al overtuigd dat mijn vader de waarheid sprak.. dus op zich was ik die dag best rustig toen ik die kant op ging..

Ik denk als ik niet door mijn moeder gedumpt was vroeger, dat ik wel heel anders onderweg zou zijn geweest naar Den Haag en had ik wel twijfels gehad, en zou ik heel zenuwachtig geweest zijn, om zijn huis binnen te gaan..
Ik zou ook niet geweten hebben, hoe ik dan zou hebben gereageerd.
Ik zou dan in ieder geval iemand mee hebben genomen, nu ging ik gewoon alleen op pad naar mijn vader..

Ik ben van mijzelf al heel rustig, dus dat scheelt ook, toen ik voor de eerste keer op bezoek ging, en mijn vader zijn verhaal deed, reageerde ik ook gewoon heel rustig, en merkte meteen op, dat mijn vader ook heel rustig zijn verhaal deed en merkte op dat ik veel op mijn vader lijk..

Vroeger had ik al wel door, dat ik niet op mijn moeder,zus en broertje leek met vele dingen.
Nu had ik eindelijk mijn vader, en waar ik mezelf in terug kon zien...
Ik denk dan ook dat daarom mijn moeder mij niet mocht als haar eigen dochter, omdat ik dus net als onze vader ben.. daar kan ze dus niet mee overweg..

Een aantal ouders vragen mij tips, wat het beste te doen als ze hun kind weer te zien krijgen, en tjaa enige tip wat ik zou kunnen meegeven is,blijf gewoon rustig ,en vertel alles op een rustige manier..
en als je ziet dat het teveel word voor het kind, het gesprek stoppen, en een volgende gesprek aangaan voor een volgende keer..
Je mag natuurlijk altijd mijn blogadres geven, zodat hij/zij het zelf kan lezen en misschien herkenning kan vinden..


















zondag 31 juli 2016

Verjaardagen

Over 2,5 week is weer een verjaardag..
Een verjaardag van mijn nichtje..
Ze word dan 5 jaar..

2 weken geleden was mijn zus jarig..
Meestal kreeg ik wel een bericht dat ik ook uitgenodigd was op hun verjaardagen..

Nu ik dus contact heb met mijn vader, is dat helemaal over..
Sindsdien zie ik mijn nichtje niet en haar zoontje van 1 ook niet..

Een cadeautje hoef ik niet te kopen, want die krijgen de kinderen toch niet..
Mijn neefje werd in februari 1 jaar toen had een loopfietsje voor hem.
Ik had dat toen leuk met slingers versierd en bij mijn moeder voor de deur gelegd..
Ik heb totaal geen reactie gehad of een bedankje, dus dit heeft mijn zus voor haar zoontje nooit gehad..

Dus moeite doen, dat hoeft niet...

Het is naar om mijn neefje en nichtje niet te zien.. en zie ze ook niet opgroeien..
Ik moet het doen met foto's die mijn zus op haar facebook plaatst van hun..

Ik maak nu het zelfde mee als mijn vader, die ons niet te zien kreeg..
Ook al zijn het mijn eigen kinderen niet, toch doet het me veel, dat ik ze niet zie..
De laatste keer dat ik mijn nichtje zag is meer dan 3 jaar geleden.
Ik weet nog dat ik weg ging, en mijn nichtje toen 2 jaar oud mij een omhelzing gaf,zo lief was dat,,
Kinderen voelen altijd aan dat het wel bij mij goed zit.

Op mijn oude werk, als overblijfkracht waren de meeste kinderen ook blij met mij..
Bij sommige was ik de liefste overblijf juf die er was.

Ook van een vriendin van mij ging ik met haar kinderen elke speeltuin af..
Bij mij thuis konden ze gewoon hutten bouwen in de woonkamer om in te slapen..

Ik zou echt een hele leuke tante voor de kinderen van mijn zus zijn, maar helaas zien ze dat niet..

Het ergste is nog dat mijn zus foto's maakte met mijn moeder, en haar dochter samen, een foto met mijn broertje en haar dochter samen, maar ik samen met haar dochter, werd niet gemaakt..
Dat deed me nog veel meer..
Ik had het leuk gevonden om ook een foto te hebben met mijn nichtje samen toen ze nog klein was..

Zelfs dat heb ik niet eens!!

Ik vraag me af, of ik ze ooit te zien zal krijgen..


Wat ouderverstoting allemaal kan aanrichten!!
Mijn moeder heeft ons jarenlang gehersenspoeld!
Mijn zus en broertje blijven de leugens geloven!
Ik heb ondertussen bewijs van de leugens!
Mijn zus en broertje willen het niet onder ogen zien!!
Sinds ik mijn vader terug heb, ben ik ook slecht!
Slecht in hun ogen!!
Hierdoor zie ik mijn zus en broertje niet, en ook de kinderen van mijn zus!!












dinsdag 26 juli 2016

De psychische schade door ouderverstoting



Het is nu ondertussen 2,5 jaar dat ik geen contact meer heb met mijn moeder..
Soms heb je van die momenten dat je je toch af vraagt, hoe het met haar gaat en met de rest..
Hoe gaat het met mijn zus en haar kinderen, en hoe gaat het met mijn broertje en misschien heeft hij ondertussen ook wel kinderen.. ik heb echt geen idee..

Ik vraag me de laatste tijd ook veel af, waarom werd ik thuis als zwarte bok gezien door mijn moeder..
Wat heb ik al die jaren toen ik klein was, verkeerd gedaan..
Waarom verzon mijn moeder ziektes bij mij, die ik niet eens heb..
De hele familie van mijn moederskant, zag mij daardoor als zwarte bok..
Mijn moeder gaf aan toen ik een jaar of 10 was, dat ze niet wisten hoe ze met mij om zouden moeten gaan..
Zo anders ben ik niet.
Ik was net als een ander in het gezin. Zelfs tegen mijn zus heeft mijn moeder haar aangepraat dat ik autistisch zou zijn.. wat ik helemaal niet heb.. Waarom doet een moeder dat?
Als mijn moeder mij toch als zwarte bok zag, waarom bracht ze me toen ik klein was niet naar mijn vader? of familie van mijn vader?
Had mijn moeder dat maar gedaan dan was ik nu gewoon gelukkig, en had ik ondertussen ook een gezinnetje en een goeie baan!

De laatste weken, denk ik veel na, na over de toekomst..
Een toekomst zonder eigen kinderen.. :(
Ik vecht al flink wat jaren ondertussen tegen verschillende depressies..
De laatste weken ben ik helaas ook erg somber, en heb vele huilbuien, die komen en gaan.
Begin er echt wel klaar mee te raken met jaren depressies te hebben..
Veel kans dat als ik een kind op de wereld zet, dat het veel kan heeft dat het ook depressief zal gaan worden..
Uit mijn ervaring, zo een persoon wil je echt niet op de wereld zetten.
Depressief zijn is echt een hel..
Dat gun je niemand!
Ik heb altijd wel een kinderwens gehad, maar de laatste tijd denk ik daar echt anders om,vanwege dat  een kind op deze wereld zet, dat het ook depressief zal gaan worden.. Veel kans werd mij verteld vorige week, waar ik al heel bang voor was..

Doordat mijn moeder ,mijn vader heeft ontnomen met leugens, en daardoor mijn leven leef met psychische klachten, en nu dus ook dat ik mijn kinderwens moet laten varen..

Ik heb ook veel woede in me zitten, tegen over mijn moeder.
Ik weet ook niet wat ik doe, als ik haar tegen kom!













zondag 1 mei 2016

Dag van bewustwording ouderverstoting

Afgelopen maandag (25 april) was het de internationale dag bewustwording van ouderverstoting!
Wereldwijd word hier aandacht voor gevraagd, vanwege de ernstige vorm van kindermishandeling.
Helaas hier in Nederland zien we helaas niks daarvan..
Nederland is hier totaal niet mee bezig, omdat dit niet bekend is.
Ook in de dsm staat dit niet vandaar dat psychologen en psychiaters weg kijken met dit probleem, omdat het niet in het boek staat, dus dan bestaat dit volgens hun niet..
De hulpverlening kunnen je dan ook niet helpen, met de psychische schade hiervan.
Daarom is het ook tijd dat het probleem bekend gaat worden, en ook in de dsm terecht komt.
Er is sinds kort nu wel een training te volgen bij Erna Janssen die een korte training geeft om ouderverstoting te herkennen.
Een aantal hulpverleners hebben de training al gevolgd, maar het zou fijn zijn, als er meer hulpverleners deze training ook zouden volgen.

De schade wat dit veroorzaakt is behoorlijk..

Door ouderverstoting verliezen duizenden kinderen per jaar een van de ouders, vaak zijn dat de vaders, maar helaas komt het ook steeds meer voor dat kinderen hun moeder gaan verliezen door ouderverstoting.

Ik ben 1 van de vele kinderen die dit hebben mee moeten maken..
Ik was een meisje van 3 toen mijn ouders in een vechtscheiding terecht kwamen.
Helaas vond mijn moeder het nodig om onze vader uit onze jeugd te halen, en maakte ons bang voor onze vader, zodat we hem niet meer wilde zien.
Als we onze vader zagen, rende we weg voor hem. en als onze vader voor de deur stond, verstopte we ons in huis.
Mijn moeder kreeg hierdoor haar zin..
De kinderen wilde hun biologische vader ook niet meer zien..
Mijn biologische vader wilde ook de zorg voor zijn kinderen..
Das logisch,, helaas hadden wij dat inzicht niet toen we nog kinderen waren..
Je gelooft natuurlijk de verhalen van de ene ouder, dat de andere ouder slecht is..
Je denkt er ook niet bij na dat de andere ouder zijn kinderen niet meer te zien krijgt..
Hier sta je als kind niet bij stil..
Als kind geloof je dus volkomen de andere ouder..
Alles wat de andere ouder zegt over de verstoten ouder klopt volgens jou..
Je gaat als kind gewoon door met je leven, zonder je biologische verstoten ouder..
Je mist je biologische ouder toch niet, want die verhalen die je verteld zijn, blijven de hele tijd in je geheugen.
Niet wetende dat je verstoten ouder je jarenlang mist en vecht om je te kunnen zien en vasthouden.
Verjaardagen en feestdagen die ze niet met je kunnen vieren..
Mijn biologische vader stuurde altijd brieven en cadeautjes naar ons..
Helaas hebben wij die nooit ontvangen
De cadeautjes werden retour gestuurd en de brieven ook, alleen geldbedragen werden eruit gehaald door onze moeder..
Om de 2 jaar kregen we te horen dat onze biologische vader contact zocht met ons, en waarop wij een brief naar de rechter moesten sturen, dat we hem niet wilde zien, vanwege dat we dus bang voor hem waren en vanwege de verhalen hoe slecht onze vader zou zijn.
Rond mijn 8ste levensjaar werd verteld dat mijn vader dood zou zijn..
Op dat moment deed me dat helemaal niks dat hij dood zou zijn, want als je al jaren de verhalen hoorde, hoe slecht onze vader was, miste je hem ook niet, dus nu hij dood zou zijn, dan was dat maar zo.. het deed me op dat moment totaal niks..
De jaren gingen verder en in de zomervakantie na dat ik naar de middelbare school ging, ging mijn moeder voor de 2de keer scheiden van mijn stiefvader..
Mijn stiefvader was de beste vriend van mijn biologische vader.
Toen mijn moeder voor de eerste keer ging scheiden van mijn biologische vader, ging mijn moeder al een tijdje vreemd met mijn stiefvader.. en nog geen 4 maanden na de scheiding van mijn biologische vader, trouwde mijn moeder met mijn stiefvader..
Als je in een scheiding zit, ga je niet zo snel opnieuw scheiden lijkt mij..

Ik lijk op mijn vader, en als mijn moeder mij zag, zag ze alsnog haar ex, mijn biologische vader.
Doordat ik op mijn vader lijk, ben ik volgens mijn moeder ook slecht..
Ik kon in mijn jeugd niks goeds doen in haar ogen..
Mijn broertje en zus waren de perfecte kinderen van haar, die konden alles doen, en nog was het goed..
Ik kon niks goeds doen in haar ogen, waarom?
Mijn zus en broertje werden altijd voor getrokken door haar.
Vele mensen zagen dit..
En helaas deden de mensen daar niks tegen en lieten ze dat gewoon gebeuren.

In mijn examenjaar was mijn moeder het zat en werd ik op 1 of andere dag gedumpt bij mijn biologische vader..
Hij was toch dood? en agressief? en drugsverslaafd?
Hoe kun je je dochter dan dumpen als hij zo slecht zou zijn?

Jarenlang heeft mijn vader gevochten om zijn kinderen te zien en zien opgroeien en op 1 of andere dag word er 1 van zijn kinderen gedumpt..
Hoe bizar is dat voor hem geweest..
Na jaren heeft hij 1 van zijn kinderen terug..
En hoe?

Helaas heb ik toen niet de waarheid meegekregen,en dacht in die tijd niet fijn over mijn vader, vanwege hoe mijn moeder jarenlang heeft verteld.
In die periode ben ik in tehuizen, nachtopvangen terecht gekomen en heb op straat gezworven.
Als ik in die tijd achter de waarheid was gekomen, was ik nooit meer terug naar mijn geboorteplaats (Beverwijk)  gegaan en was ik in Den Haag en omgeving blijven wonen..

Jaren gingen verder en het contact met mijn vader was weer helemaal weg
In die jaren erop een hoop ellende gebeurd opnamens vanwege depressies

Begeleid woonprojecten gezeten, helaas waren dit oplichters, en juli 2012 eindelijk een eigen huisje..

Januari 2014 zocht mijn vader contact en mijn leven stond hierdoor op zijn kop, vanwege dat mijn moeder ons jarenlang heeft gehersenspoeld.

Ik was toen nog begin januari op mijn moeder haar verjaardag geweest, na ja wel een aantal dagen later dan haar verjaardag, vanwege de familie van mijn moederskant mij als zwarte bok zien..
Waarom ze mij als zwarte bok zien, is dat mijn moeder jarenlang over mij rare dingen heeft gezegd tegen de familie wat ik allemaal zou mankeren..
Zo zou ik autistische zijn, gehandicapt en anders..
Dat allemaal ben ik dus niet
Vroeger toen ik klein was, hadden ze vermoedens,vanwege toen ik 2 jaar oud was, dat ik nog steeds niet liep, en ook praatte ik toen nog niet.. maar later is dat gebleken dat ik dat niet was, en dat ik op de situatie reageerde, dat ik daarom niet liep, en ook niet nog ging praten, zat dus gewoon in een eigen wereldje, vanwege de omstandigheden in huis..
In de papieren die ik heb opgevraagd ,geven ze ook duidelijk aan, uit papieren uit 1989, dat ik dus niet autistische was ,en ook niet gehandicapt zou zijn.

Jaren nadat dit bekend was ,heeft mijn moeder nog jarenlang ,tegen vele mensen verteld .dat ik dat dus wel zou zijn,
Zo ook op de drumfanfare waar ik jarenlang op heb gezeten, samen met mijn zus en broertje, daar heeft mijn moeder ook een aantal mensen dat verteld..
Waarom?
Familieleden van mijn moederskant keken mij altijd heel raar aan, alsof ik niet goed was..
Hoe kun je je eigen kind zo zwart maken, bij familie en ook bij andere mensen..

Wat kan een klein meisje zo slecht doen, om zo te worden behandeld, en zo naar naar gekeken wordt

Op mijn moeder haar verjaardag dat ik dus nog voor haar kwam, had ik nog een leuke grote plant gekocht voor in haar huis. Ze had gehoord dat ik weer contact had met mijn vader en keek toen al een beetje moeilijk, alsof ik toen al achter de waarheid was.
Ze keek me echt op een manier aan, je weet meer van vroeger maar helaas dat wist ik toen nog niet,
Een aantal dagen later dus wel..
Als ik al eerder dat wist, was ik niet eens meer op haar verjaardag gekomen..

Toen ik achter de waarheid kwam, en mijn moeder was daar achter dat ik het wist, heeft ze mij meteen uit haar Facebook verwijderd.
Was het schaamte dat ze mij had verwijderd?
Ze had namelijk ook naar mij toe kunnen komen met haar verhaal, waarom ze dit heeft gedaan, maar om mij te verwijderen, dan heb je gewoon iets te verbergen en daar was ik nu achter gekomen..

In september 2014 zat ik rustig aan tafel met mijn laptop op tafel..
In mijn ooghoek zag ik al een aantal minuten dat er een vrouw naar binnen aan het kijken was..
Ik dacht eerst van het al wel, later keek ik goed en zag dat het mijn moeder was, die misschien toch wou langs komen om haar verhaal te doen..
In gebarentaal gaf ik aan dat ze kon komen, maar dat deed ze niet en ging de straat voor mij uit en verder op keek ze nog om en bleef ze weer staan, en weer gaf ik aan van kom dan, en toen fietste ze toch weg..

Wou ze haar verhaal doen?
Wat was haar doel toen ze bij mij in de straat stond?


In april 2014 liep ze door de winkelstraat samen met een vriendin van haar, arm in arm.. (zo lopen vaak van die tieners die denken dat ze wat zijn, maar mijn moeder dacht dat dus ook) en liep zo echt langs mij alsof ik niks van haar meer was. zo arrogant dat mijn moeder toen deed, hoe erg pijnlijk dat was voor mij op dat moment, kon toen wel door de grond zakken..
Ik was toen net achter de waarheid en dit gaf wel aan dat ze heel verkeerd bezig is geweest om onze vader van ons af te pakken.

We zijn nu 2 jaar verder en ik heb mijn vader terug..

Sindsdien ben ik mijn moeder kwijt..
Mijn broertje ben ik hierdoor nu ook kwijt..
Mijn zus ben ik hierdoor ook kwijt.
Ondertussen heeft mijn zus kinderen.
De oudste is 4 en die heb ik misschien zelf 3 of 4 keer gezien..
De jongste is net 1 jaar oud, en die heb ik in mijn leven nog niet gezien..
februari dit jaar werd haar jongste 1 jaar oud, en had ik voor hem een loopfietsje
Dat loopfietsje had ik bij mijn moeder voor haar deur gezet met slingers eromheen en een klein briefje dat het van tante Didi af kwam..
Ik heb nog geen eens een bedankje gehad of wat dan ook, dus of mijn zus haar kind dat loopfietsje heeft gehad is ook nog maar de vraag..



Ik heb nu mijn vader terug, maar ben de andere hierdoor nu kwijt..
Zo zie ik dus ook mijn zus haar kinderen niet meer, en dat doet me wel veel pijn..
Ik zou hun ook graag willen zien, en kunnen oppassen als dat nodig is..
En op hun verjaardagen willen komen net als ieder ander die naar hun neefjes en nichtjes gaan..

Doordat ik mijn vader terug heb, heb ik ook de familie weer terug die ik in mijn jeugd ook kwijt was, vanwege dat mijn moeder ook jarenlang vertelde dat de hele familie van mijn vaderskant slecht zou zijn.
Er zijn een aantal familieleden ondertussen overleden, zoals mijn opa en oma aan mijn vaderskant, dus die heb ik nooit gekend, na ja toen ik nog een baby was, waren we wel op bezoek bij mijn oma geweest.

Zo hebben mijn opa en oma ons nooit zien opgroeien, omdat mijn moeder aangaf dat na de vechtscheiding van mijn ouders, ook de hele familie van mijn vaderskant slecht is..
Ooms en tantes hebben ons niet zien opgroeien en zo hebben onze neefjes en nichtjes nooit van ons bestaan af geweten.

Nu heb ik vele neefjes en nichtjes erbij en ooms en tantes weer terug..
Daar ben ik wel blij mee..

Met ouderverstoting hoor je ook vaak dat de hele familie slecht is, van de verstoten ouder, dus die zien hun kleinkinderen en neefjes en nichtjes dan ook niet meer...
De kinderen zijn dan meteen een hele familie kwijt..

Waarom?
Kinderen hebben ook het recht om hun opa en oma nog te kunnen zien, na een scheiding, net als ooms en tantes..
en andersom ook opa's en oma's willen hun klein kinderen ook gewoon zien en zien opgroeien.

Ouderverstoting gaat dus veel verder dan dat een kind een ouder verliest, want een kind verliest een hele familie..
En een familie mist hun kleinkind

Tijd dat daarom bewustwording komt van ouderverstoting en de schade ervan.

De psychische schade wat je hierdoor krijgt, daar heb je je hele leven last van.

Door de ouderverstoting heb ik last van depressies en heb ik PTSS opgelopen..
Ook heb ik al jaren last van een laag zelfbeeld, en kan ik moeilijk relaties aangaan..
En vriendschappen met leeftijdsgenoten is ook een lastig probleem, zo heb ik maar weinig vrienden..

Ik had zo graag gelukkig willen wezen, en gewoon nu een gezin gehad..
Helaas ben ik nog steeds alleen, en geen kinderen..


Tijd dat ouderverstoting bekend gaat worden..








































maandag 7 maart 2016

Het verdriet en de boosheid

Geen enkele bedankje kon er van af..
Mijn neefje was vorige maand 1 geworden en ik had een cadeautje voor hem, en dat bij mijn moeder voor de deur gelegd voor hem...
Geen enkel bericht gehad dat hij het cadeautje heeft gehad.
Ik denk dat mijn moeder het gewoon heeft weggegooid of zo, dat deed ze met de cadeautjes die wij van onze vader kregen namelijk ook, dat werd altijd retour gestuurd..

Weet je hoe het voelt,  ook al heb je geen contact, je wilt toch dat hij weet dat hij nog een tante heeft en dat dit..
Net als dat ik nog een nichtje heb, die zie ik ook niet..

Vorige week was ik gezellig naar mijn vader vanwege  de verjaardag van zijn vrouw (mijn stiefmoeder dus ;)
Het was erg gezellig, en begonnen ook nog over vroeger te praten..
Mijn vader vertelde weer een hoop, over dat we stiekem met hem afspraken, om hem toch te kunnen zien..
Mijn zus moet daar echt wel wat meer van weten, want die was al ouder als ons..
Ook toen er kermis was, ging mijn zus naar onze vader, en nam vriendinnen mee, en ging met onze vader dus ook over de kermis.. als je bang bent voor je vader, dan ga je niet naar hem toe lijkt mij, maar dat deed ze dus wel..
Ik kan er echt boos om worden naar mijn zus ,ze weet donders goed dat hij niet slecht voor ons was.
Ze nam mij en mijn broertje ook mee naar zijn café, waar hij werkte om ons alsnog te zien..
Hoe kan onze moeder haar dan zo hersenspoelen? dat ze deze dingen niet meer weet, en dat ze mij vertelde dat ze juist heel bang was, toen ze met hem op de kermis waren..
Waarom ga je dan naar hem toe? als je bang bent? leg mij dat maar eens uit zus?

Mijn zus is dus het meeste gehersenspoeld, want die weet in haar hoofd ook wel dat dit gewoon leuke tijden waren met onze vader, dat kan niet anders..
En ook dat ze ons meenam naar onze vader, dat moet ze echt nog wel weten..
Ik was te klein om dat te herinneren, en mijn broertje helemaal helaas..
Ik had graag deze herinneren willen hebben, want als ik dat allemaal zou weten, dan was ik misschien de jaren dat onze vader voor de deur stond en ons op wachtte juist niet bang, en dan zou ik gewoon naar hem toe gelopen zijn, als we uit het busje van school kwamen, of als hij voor de deur zou staan gewoon naar hem toe gegaan zijn..
Onze moeder heeft ons zo erg gehersenspoeld dat mijn zus alles verdraaid, en dat ze aangeeft dat ze hartstikke bang was, en de vriendinnen van haar ook..

Het klopt gewoon totaal niet, wat mijn zus zegt..

Mijn zus moet donders goed weten dat alle verhalen van onze moeder totaal niet kloppen..

Het is echt tijd dat mijn zus eens goed wakker word geschut!!

Afgelopen dagen las ik ook een aantal dingen terug, vanwege dat ik bezig met met mijn blog te vertalen naar het Engels vanwege dat ouderverstoting (oudervervreemding) in elk land veel voorkomt en dat in meerdere landen het systeem van jeugdinstanties zo werken..  en dat vele ouders hun kinderen hierdoor niet zien. De andere ouder maakt vaak de kinderen bang ,voor de andere ouder en de instanties geloven vaak de ene ouder die zulke verhalen dus verteld bij de instanties,

Mijn blog word namelijk in meerdere landen gelezen, en dan vertaald via google, maar ik weet niet of de vertaling dan helemaal goed is, dus vandaar dat ik het wil gaan vertalen naar het Engels.

Ik krijg namelijk veel bezoekers uit vele verschillende landen, dus vandaar dat ik dit wil vertalen..

Als ik dan blogartikelen van mij terug lees, komt er boosheid ook weer naar boven.

Dat mijn moeder jarenlang ziektes bij mij verzon wat ik niet had..
Jarenlang werd ik door vele mensen raar aangekeken

Toen ik klein was, hadden ze vermoedens dat ik gehandicapt zou zijn en autistisch..
In de papieren van 1989, toen ik net 4 was, was dat al uit de wereld, want dat bleek ik niet te hebben..

Jaren erna gaf mijn moeder aan familie van haar kant door, dat ik dat wel was, en ook op de drumband waar ik flink wat jaren heb gezeten dat ik dat ook was..

Hoe kun je zo over je eigen dochter praten, wat niet eens waar was..

Ik kwam 1,5 jaar geleden een oude bekende tegen die mij dat dus vertelde wat mijn moeder allemaal ook tegen haar vertelde..

Dit maakt mij ook nog steeds boos..
Ze praten al slecht over onze vader, en ook over mij..

Hoe kun je dat doen!!

Je eigen dochter, hoe kun je de zo zwart maken bij familie.. en bekende

Jarenlang dacht ik dat ik het me verbeelde, dat ze me raar behandelde ,en dat ze me raar aankeken, maar nu weet ik dat het echt zo was ,en dat mijn gevoel altijd klopte..


Mijn vader wil dat ik langs ga bij mijn zus, want hij zegt het is toch je zus..
Ik ben niet welkom meer bij mijn zus, vanwege dat ik nu ook slecht ben, net als mijn vader voor hun..

Ik ben altijd degene geweest die vroeg of ik langs kan komen voor een bak koffie..
Mijn zus en moeder kwamen nooit langs bij mij, hoe vaak ik ook aangaf dat ze langs mogen komen en dat ik dat toen altijd leuk vond..
Ze gaven toen aan dat ze dat wel een keer zouden doen..
Altijd kwam ik maar weer, want ze kwamen nooit eens langs..

Toen ik net mijn woning in Heemskerk had, toen kwamen ze een keer samen, om mijn huisje te kijken..
Ik vroeg toen of ze drinken wouden, en keken eerst elkaar aan van moeten we dat we doen, of gewoon meteen weer weggaan..
Ze namen toen allebei een 1 kopje thee en binnen 5 minuten was dat toen op en weg waren ze weer, en hielden hun jassen aan met thee drinken..
Ik voelde me toen echt niet fijn, dat ze hun jassen aanhielden, en binnen no time weer weg waren..

Mijn zus vertelde een paar jaar geleden , dat ze dachten niet welkom te zijn, vandaar dat ze toen heel snel weer weg waren..
Ik vraag altijd aan hun of ze langs wilden komen, ook gewoon voor de gezelligheid, nooit namen ze moeite daarvoor, alleen nu had ik toen net mijn eigen eerste woning, vandaar dat ze toen eens dachten dat ze maar eens langs moesten komen..

Altijd moet het van mij komen dat ik bij hun langs kom, andersom kunnen ze dat niet..

Dat mijn vader wil dat ik contact zoek met mijn zus en langs moet gaan, daar heb ik nu geen behoefte aan, omdat ik teveel met ze heb meegemaakt en er echt klaar mee ben..

En ze de waarheid niet willen inzien, ben ik er klaar mee

Ik snap mijn vader, want hij geeft aan dat het mijn zus is..
En geeft aan dat mijn zus er niks aan kan doen dat ze door onze moeder zo erg gehersenspoeld is..

Mijn zus komt maar naar mij toe!!
Wat ze toch niet gaat doen!!

Ik kan het niet meer!!
Om met haar contact te gaan zoeken

Pas als ze in gaat zien, dat ze gehersenspoeld is dan maybe wel, maar nu niet!!

Ook dat ik nu de waarheid weet is dat ook lastig, want je zit er precies tussen in..























Hoe jeugdtrauma's je gezondheid blijven beïnvloeden

Radio 1 over ouderverstoting